گواهی سپردهٔ کالایی ورقه‌ای است که پشتش کالای واقعی در انبار بورس کالا خوابیده — شمش طلا، سکه، نقره، مس، روی، سرب، آلومینیوم، گندله، میلگرد، قیر، زعفران و پسته. این صفحه تابلوی همهٔ این گواهی‌ها را یک‌جا می‌آورد و برای هرکدام یک عدد کلیدی حساب می‌کند: حباب، یعنی فاصلهٔ قیمت تابلو با ارزش جهانی همان مقدار کالا.
حباب از رابطهٔ ساده‌ای می‌آید: قیمت بازار تقسیم بر (قیمت جهانی × دلار آزاد × مقدار کالای هر ورقه) منهای یک. کنار حباب، «دلار محاسباتی» هم می‌آید — یعنی بازار با چه نرخ دلاری این ورقه را قیمت‌گذاری کرده. برای فلزات پایه که قیمت پایه‌شان از نرخ مرکز مبادله می‌آید، این ستون توضیح می‌دهد چرا حبابشان نسبت به دلار آزاد منفی است؛ چیزی که بدون آن ستون شبیه خطا به نظر می‌رسد.
قیر مورد خاصی است: قیمت جهانی مستقیم ندارد، اما ته بشکهٔ نفت است. ارزش ذاتی‌اش از نفت برنت ساخته می‌شود و فرض نسبت همان‌جا زیر جدول نوشته شده تا هیچ عددی بدون توضیح نماند. هر بار که تابلو خوانده می‌شود، حباب همان لحظه ثبت و بایگانی می‌شود؛ یعنی حباب گذشته بعداً بازسازی نمی‌شود، بلکه همان چیزی است که در آن ساعت واقعاً بوده. خروجی تحلیلی است، نه توصیهٔ خرید و فروش.