بازار همیشه یکجور رفتار نمیکند. گاهی روندی است و هر اصلاح کوتاه فرصت خرید میشود، گاهی در یک محدوده بالا و پایین میرود (رنج) و همان استراتژی پشتسرهم ضرر میدهد. «رژیم بازار» یعنی همین حالت غالب، و برخلاف پیشبینی، قابل اندازهگیری است. صفحهٔ رژیم بازار در بازار باشه سه سنجهٔ مستقل را روی شاخص کل حساب میکند و از ترکیبشان یک برچسب میسازد: ریسکپذیر، خنثی یا ریسکگریز. این برچسب نمیگوید فردا چه میشود؛ میگوید امروز با چه جور بازاری طرفی.
با تأخیر، و معمولاً به یک ترتیب تقریبی. وقتی موج جدیدی از کاهش ارزش ریال شروع میشود، داراییها یکییکی و نه همزمان واکنش نشان میدهند:
این تأخیر دو معنی دارد. معنی اول فرصت است: وقتی دلار جهش کرده و بورس هنوز واکنش نداده، شکاف ارزشگذاری باز شده. معنی دوم تله است: اگر جهش دلار پایدار نباشد یا دولت نرخ فروش شرکتها را به نرخ دیگری میخکوب کند، آن سود هیچوقت محقق نمیشود. کدام نرخ ارز واقعاً به سود شرکت میرسد را در تراز تجاری و نرخ ارز میبینی.
یعنی اینکه پول در مجموع دنبال بازده است یا دنبال حفظ اصل سرمایه.
| رژیم | نشانههای معمول | رفتار داراییها | خطر اصلی |
|---|---|---|---|
| ریسکپذیر | روند صعودی، نوسان کم یا معمولی، ارزش معاملات رو به رشد | سهام کوچک و صنایع پرریسک جلو میافتند | اعتماد بیش از حد در انتهای موج |
| خنثی | روند رنج، سیگنالهای متناقض | چرخش سریع بین صنایع، بازده کم | فرسایش سرمایه با معاملهٔ زیاد |
| ریسکگریز | روند نزولی یا جهش نوسان، افت از سقف | پول به درآمد ثابت و طلا میرود | فروش در کف از ترس |
نکتهٔ مهم این است که رژیم بورس در ایران به نرخ بهرهٔ حقیقی گره خورده. وقتی نرخ بدون ریسک از تورم انتظاری بالاتر باشد، پول دلیلی برای ریسککردن ندارد؛ وقتی عمیقاً پایینتر باشد، نگهداشتن پول نقد گران تمام میشود و پول به دارایی میرود. این سازوکار را در نرخ بهرهٔ بینبانکی و اثرش بر بورس باز کردهایم.
سه سنجهٔ مستقل روی تاریخچهٔ شاخص کل، که عمداً همدیگر را تکرار نمیکنند.
یک: وضعیت روند. قیمت نسبت به میانگین متحرک پنجاهروزه و دویستروزه کجاست و شیب میانگین پنجاهروزه در بیست روز اخیر مثبت است یا منفی. اگر شاخص بالای هر دو میانگین باشد و شیب مثبت، روند صعودی است؛ اگر زیر هر دو و شیب منفی، نزولی؛ در بقیهٔ حالتها رنج.
دو: رژیم نوسان. نوسان تحققیافتهٔ بیست روز اخیر (سالانهشده) با توزیع تاریخی خودش در دو سال گذشته مقایسه میشود. اگر در صدک ۷۵ به بالا باشد پرنوسان، اگر در صدک ۳۵ به پایین باشد کمنوسان، وگرنه معمولی. نکته این است که نوسان نسبی سنجیده میشود، نه با یک عدد ثابت؛ چون نوسان طبیعی بازار ایران با بازارهای دیگر فرق دارد.
سه: نمای هرست. عددی بین صفر و یک که میگوید سری قیمت حافظه دارد یا نه. بالای ۰٫۵۵ یعنی رفتار روندی و پایداری حرکت؛ پایین ۰٫۴۵ یعنی بازگشت به میانگین و بازار رنج؛ حوالی ۰٫۵ یعنی نزدیک به تصادفی. این سنجه از روی بازده لگاریتمی حدود یک سال اخیر و به روش دامنهٔ مقیاسشده حساب میشود.
تعریفنمای هرست پیشبینی جهت نمیدهد. فقط میگوید ادامهدادن حرکت گذشته در این بازار احتمال بیشتری دارد یا برگشتن آن. بازار روندی با استراتژی دنبالکنندهٔ روند سازگار است و بازار بازگشتی با استراتژی نوسانگیری در محدوده.
ترکیب این سه، برچسب نهایی و یک امتیاز صفر تا صد برای سلامت روند میسازد. قاعده ساده است: روند صعودی با نوسان غیربالا میشود ریسکپذیر؛ روند نزولی یا جهش نوسان میشود ریسکگریز؛ بقیه خنثی. افت از سقف یکساله هم در امتیاز دیده میشود.

سه کار، و هیچکدام «همه را بفروش» یا «همه را بخر» نیست.
مثالفرض کن سرمایهات ۱۰۰ میلیون تومان است و نمیخواهی در یک معامله بیش از ۲٪ آن، یعنی ۲ میلیون تومان، ضرر کنی. در رژیم کمنوسان حد ضرر ۵٪ کافی است، پس اندازهٔ خرید میشود ۲ میلیون تقسیم بر ۵٪، یعنی ۴۰ میلیون تومان. در رژیم پرنوسان همان سهم برای اینکه با نوسان عادی حد ضررش نخورد به فاصلهٔ ۱۰٪ نیاز دارد؛ با همان ۲ میلیون ریسک، اندازهٔ خرید نصف میشود و به ۲۰ میلیون تومان میرسد.
هشدار: رژیم گذشتهنگر است. تغییر رژیم میتواند ناگهانی باشد و برچسب معمولاً با چند روز تأخیر عوض میشود. استفاده از آن بهعنوان تنها دلیل خرید یا فروش، همان اشتباهی است که با هر اندیکاتور تکی پیش میآید.
تحلیل تکنیکال روی یک نماد و یک نقطهٔ ورود کار میکند؛ رژیم روی کل بازار و روی «کدام روش امروز جواب میدهد». رژیم جایگزین تکنیکال نیست، چارچوبی است که انتخاب ابزار تکنیکال را منطقی میکند.
چون شاخص کل بلندترین و پیوستهترین تاریخچه را دارد و سنجههایی مثل نمای هرست به سری بلند نیاز دارند. برای دیدن اینکه بدنهٔ بازار با شاخص همجهت است یا نه باید سراغ عرض بازار بروی.
نه. رژیم یک متغیر از چند متغیر تصمیم است. افق زمانی پول و پروفایل ریسک تو مهمتر از برچسب امروز بازارند؛ کسی که افق دهساله دارد با هر تغییر رژیم سبدش را زیر و رو نمیکند.
نه همیشه. طلای داخلی دو موتور دارد: انس جهانی و نرخ دلار. در ریسکگریزی ناشی از تنش داخلی معمولاً خوب عمل میکند، ولی اگر انس جهانی همزمان افت کند یا حباب سکه بسته شود، بازدهش میتواند منفی باشد.